Institutionele showcase-banner van Con Salud y Educación 360 Más e.V. waarin gemeenschapsgezondheid, onderwijsprogramma's en wereldwijde bruggen worden belicht.
Inhuldiging van het Consorcio Nacional ConSalud — Officiële ceremonie en institutionele presentatie.
Krant FRONTERA — Verslaggeving van de inhuldiging van het Consorcio Nacional ConSalud en het officiële doorknippen van het lint.
Logo Con Salud y Educación 360 Más e.V.

INSTITUTIONELE BRIEF VAN DE OPRICHTER

Door Jorge Aurelio Riffo

Oprichter van Con Salud y Educación 360 Más e.V.

Registratie: VR 41964 B · Zetel: Berlijn, Duitsland

Jorge Aurelio Riffo

Jorge Aurelio Riffo

  • •Oprichter en Voorzitter — Con Salud y Educación 360 Más e.V. (Berlijn, Duitsland)
  • •Oprichter — Consorcio Nacional ConSalud (Tijuana, Baja California, Mexico)
  • •Oprichter — 360 Global Alliance & Certification Group UG (Berlijn, Duitsland)
  • •Directeur — 360 Global Alliance Academy (Berlijn, Duitsland)
  • •Directeur — Persmedium: La Voz de Chile desde Berlín (Berlijn, Duitsland)

Mijn maatschappelijke betrokkenheid ontstond niet vanuit een theorie of vanachter een bureau, maar vanuit de realiteit die ik decennialang met eigen ogen heb gezien en meegemaakt: ervaringen die mijn kijk op ongelijkheid, menselijke waardigheid en vooral de verantwoordelijkheid om in actie te komen diepgaand hebben gevormd.

In de loop der jaren was ik er direct getuige van hoe dictaturen en systemen van sociale uitsluiting miljoenen mensen de toegang ontzegden tot gezondheidszorg, onderwijs, welzijn en essentiële openbare diensten. Openbare scholen, ziekenhuizen, universiteiten en sociale welzijnsprogramma's werden geleidelijk ontmanteld of gekort op budgetten, waardoor deze fundamentele rechten veranderden in luxe en privileges geconcentreerd in handen van een kleine economische elite.

Ik was getuige van de gedwongen sluiting van openbare scholen, het tot zwijgen brengen van kritische stemmen en het systematisch in de steek laten van hele gemeenschappen, veroordeeld om te overleven in de schaduw van een onverschillig systeem.

Uitsluiting, vergetelheid, structurele armoede, institutionele verwaarlozing.

Terwijl een enkeling de rijkdom en kansen naar zich toe trok, raakten miljoenen mensen gevangen in omstandigheden van ongelijkheid, structurele achterstelling en uitsluiting, beroofd van fundamentele rechten, waardigheid en reële kansen om een toekomst op te bouwen.

Voor velen van hen was migreren niet langer een keuze, maar werd het een noodzaak. Het betekende het achterlaten van hun land, hun thuis, hun gewoonten, hun wortels, hun taal en vaak hun eigen familie, om de onzekerheid tegemoet te treden van een nieuw begin op een onbekende plek.

Waarom migreren mensen?

Omdat voor miljoenen mensen blijven betekent dat ze moeten doorleven te midden van geweld, onveiligheid, werkloosheid, armoede, verslavingen, gebrek aan kansen en institutionele verwaarlozing. Achter elke migratiestroom schuilt een menselijk verhaal: verscheurde gezinnen, gebroken identiteiten, verloren banden en mensen die gedwongen zijn hun leven opnieuw op te bouwen ver weg van waar ze thuishoorden.

Migratie kan niet enkel worden begrepen via cijfers, grenzen of migratiebeleid. Achter ieder mens die een grens oversteekt, schuilt een verhaal, een familie, een verlies, een hoop en het recht om met waardigheid behandeld te worden.

Al meer dan drie decennia zij aan zij met gemeenschappen

Gedurende meer dan 35 jaar sociaal en maatschappelijk werk, en actieve participatie in de media, leerde ik realiteiten van dichtbij kennen die diep getekend zijn door ongelijkheid, uitsluiting en verwaarlozing.

Ik was getuige van enkele van de meest pijnlijke uitingen daarvan: moeders en complete gezinnen die geconfronteerd worden met de angst om niet in basisbehoeften te kunnen voorzien; kinderen, jongeren en ouderen zonder adequate toegang tot gezondheidszorg of onderwijs; en hele gemeenschappen getekend door institutionele verwaarlozing.

Ik zag het in mijn eigen land en eveneens in verschillende landen in Latijns-Amerika. Ik begreep dat ongelijkheid niet alleen materiële tekorten veroorzaakt: het laat ook diepe emotionele, familiale en sociale sporen na, waardoor vertrouwen, autonomie en toekomstperspectieven worden ondermijnd.

Maar ik was ook getuige van de veerkracht, solidariteit en het vermogen van mensen om hun leven weer op te bouwen, zelfs onder de zwaarste omstandigheden.

Uit die diepe ongelijkheden en sociale onrechtvaardigheid ontstond mijn toewijding aan hen die het het hardst nodig hadden: aanwezig zijn, luisteren, begeleiden en handelen.

Een toewijding die inhield om niet louter toeschouwer te blijven, maar te handelen; niet van een afstand toe te kijken, maar aanwezig te zijn.

Waar anderen muren bouwden, sloegen wij bruggen.
Waar anderen stemmen het zwijgen oplegden, creëerden wij ruimte om gehoord te worden.
Waar anderen uitsluiting normaliseerden, werkten wij aan het herstellen van waardigheid en het creëren van kansen.

Van internationale ervaring naar actie: Latijns-Amerika, de Verenigde Staten en Europa

Mijn maatschappelijke en communautaire traject werd gedurende decennia opgebouwd tussen Latijns-Amerika, de Verenigde Staten en Europa, dwars door verschillende culturen, samenlevingen en menselijke realiteiten. Vanaf mijn ervaringen in Duitsland in de jaren negentig tot het werk dat later in Latijns-Amerika werd verricht: elke fase verrijkte mijn inzicht in ongelijkheid, migratie, integratie en de noodzaak om daadwerkelijk kansen te creëren.

In de loop der tijd begreep ik iets essentieels: grenzen veranderen, talen veranderen en culturen verschillen, maar de fundamentele menselijke behoeften blijven overal gelijk: gezondheid, onderwijs, bescherming, kansen en waardigheid.

Het was in Tijuana, Baja California, Mexico, tegenover San Diego in de Verenigde Staten, waar al die ervaring institutioneel vaste vorm begon te krijgen met de oprichting en ontwikkeling van het Consorcio Nacional ConSalud.

Aan een van de meest dynamische en complexe grenzen ter wereld, getekend door migratie en de voortdurende ontmoeting tussen culturen en diepe sociale contrasten, verenigden we onderwijs, preventieve gezondheidszorg, opleiding en maatschappelijke actie binnen één enkel project.

Tijuana was niet het begin van mijn sociale betrokkenheid; het was de plek waar jaren van ervaring, lessen en overtuiging werden omgezet in een georganiseerde structuur ten dienste van de gemeenschap.

Handtekening en institutionele accreditatie

Welkom bij Onze Missie

Welkom bij Con Salud y Educación 360 Más e.V. — waar sociale transformatie en geestelijke gezondheid samenkomen om blijvende verandering te creëren in kwetsbare gemeenschappen. Sluit je bij ons aan. Samen kunnen we bouwen aan een toekomst waarin niemand achterblijft.

Sluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag AanSluit Je Vandaag Aan
Meerdere handen met verschillende huidtinten op elkaar gestapeld als teken van eenheid

Blog

ONZE GESCHIEDENIS · ONS MANIFEST

Door Jorge Aurelio Riffo

“Mijn maatschappelijke betrokkenheid ontstond niet vanuit een theorie of vanachter een bureau, maar vanuit de werkelijkheid die ik decennialang met eigen ogen heb gezien en meegemaakt: ervaringen die mijn kijk op ongelijkheid, menselijke waardigheid en vooral de verantwoordelijkheid om te handelen diepgaand hebben gevormd.”

Het was geen bureauproject.
Het ontstond niet vanachter een bureau, noch was het het resultaat van een institutionele strategie.

Het ontstond uit verwaarlozing. Uit de gebroken en niet-nagekomen beloften van politici die alleen tijdens verkiezingscampagnes verschijnen om gezondheidszorg, onderwijs en welzijn te beloven... en vervolgens weer verdwijnen. Het werd geboren uit de wanhoop gezaaid door systemen die rechten veranderden in gunsten en waardigheid in handelswaar.

Uit gesloten scholen, lege ziekenhuizen en gemeenschappen die veroordeeld werden tot de vergetelheid. Het ontstond uit collectieve pijn, uit gedwongen migratie, uit de strijd om te overleven te midden van verlatenheid. Wij waren getuigen.

Wij maakten deel uit van dat vergeten volk. We zagen hoe ongelijkheid de norm werd en institutionele onverschilligheid een gewoonte. We reisden door Latijns-Amerika, Midden-Amerika, Mexico en de Verenigde Staten.

In al die gebieden herhaalde zich hetzelfde patroon: lege beloften, mislukt beleid en structurele uitsluiting. Mensen die gedwongen werden te migreren, hun wortels, hun land, hun taal en hun gewoonten achter te laten; voortgedreven door honger, geweld, werkloosheid, verslaving en vergetelheid. Veroordeeld tot emotionele ballingschap, ontworteling en het uiteenvallen van gezinnen. En juist daar besloten we in actie te komen.

Van ervaring naar een manier van werken

Gedurende meer dan 35 jaar maatschappelijk en sociaal werk, en actieve participatie in de media, leerde ik van dichtbij de realiteit kennen die diep getekend is door ongelijkheid, uitsluiting en verwaarlozing.

Ik was getuige van enkele van de meest pijnlijke uitingen daarvan: moeders en hele gezinnen die geconfronteerd werden met de angst om niet in hun basisbehoeften te kunnen voorzien; kinderen, jongeren en ouderen zonder adequate toegang tot gezondheidszorg of onderwijs; en complete gemeenschappen getekend door institutionele verwaarlozing.

Ik zag het in mijn eigen land en ook in verschillende landen van Latijns-Amerika. Ik begreep dat ongelijkheid niet alleen materiële tekorten veroorzaakt: het laat ook diepe emotionele, familiale en sociale sporen na, waardoor het vertrouwen, de autonomie en de toekomstverwachtingen worden ondermijnd.

Maar ik was ook getuige van de veerkracht, solidariteit en het vermogen van mensen om hun leven weer op te bouwen, zelfs onder de meest ongunstige omstandigheden.

Uit die diepe ongelijkheden en sociale onrechtvaardigheden ontstond onze toewijding aan hen die het het hardst nodig hadden: aanwezig zijn, luisteren, begeleiden en handelen.

Tijuana: toen ervaring veranderde in een organisatie

Het was in Tijuana, Baja California, Mexico, tegenover San Diego, Verenigde Staten, waar al die ervaring institutioneel vorm begon te krijgen met de oprichting en ontwikkeling van het Consorcio Nacional ConSalud.

Aan een van de meest dynamische en complexe grenzen ter wereld, gekenmerkt door migratie, voortdurende ontmoetingen tussen culturen en diepe sociale tegenstellingen, brachten we onderwijs, preventieve gezondheidszorg, opleiding en maatschappelijke actie samen binnen één project.

Tijuana was niet het begin van mijn sociale betrokkenheid; het was de plek waar jaren van ervaring, inzichten en overtuiging werden omgezet in een georganiseerde structuur ten dienste van de gemeenschap.

Van Latijns-Amerika naar Berlijn

De noodzaak om dit model verder uit te dragen en internationale bruggen te slaan, bracht ons ertoe om Con Salud y Educación 360 Más e.V. op te richten in Berlijn, Duitsland.

Vanuit het hart van Europa smeden we samenwerkingsverbanden, opleidings-, certificerings- en ontwikkelingsprogramma's om middelen, methodieken en directe impact over te dragen aan de gemeenschappen die dit het hardst nodig hebben.

Waarom 360?

Omdat gezondheid en onderwijs niet geïsoleerd of gefragmenteerd kunnen worden gezien. Een 360-gradenbenadering omvat de mens in al zijn dimensies: fysieke gezondheid, emotionele en preventieve zorg, permanente educatie, gemeenschapsontwikkeling, mensenrechten en sociale integratie.

Een integrale visie die gezinnen omarmt en leefomgevingen op een duurzame en blijvende manier transformeert.

Ons manifest

Waar anderen vluchtten, bleven wij.
Waar stilte heerste, brachten wij een luisterend oor.
Waar verwaarlozing was, boden wij actieve waardigheid.
Waar instellingen niet kwamen, waren wij aanwezig.

Wij waren een antwoord. Wij waren maatschappelijke actie. Wij waren emotionele steun, gemeenschapsbegeleiding en echte menselijke nabijheid.

Wij waren onderwijs, gezondheid, psychologische opvang, opleiding voor docenten, steun aan kinderen, migranten en kwetsbare groepen.

Omdat we niet zijn ontstaan om te beloven: we zijn ontstaan om te handelen.
Met toewijding, met bewustzijn, met ethiek.
Met gezondheid, met onderwijs, met waardigheid.
Met de mensen, alles. Zonder de mensen, niets.

Groep professionals in een vergadering
Leraar en leerlingen verzameld rond een wereldbol in een licht klaslokaal
Een portret van vier volwassenen — twee vrouwen en twee mannen van verschillende leeftijden en achtergronden — die samen buiten staan, met een serieuze blik opzij gericht, met een zachte onscherpe stedelijke en groene achtergrond
Vrouw die wijst naar het schoolbord
Schoolmeisjes in een klaslokaal
Meisjes met rugzakken buiten de school
Therapeut die een patiënt begeleidt tijdens een adviesgesprek
Universiteitsstudenten die samenwerken in de bibliotheek

Wat begon als toewijding, gaat door als verantwoordelijkheid

De opgebouwde ervaring heeft ons geleerd dat echte transformatie doorzettingsvermogen, technische degelijkheid en een diep respect voor de identiteit en waardigheid van elke gemeenschap vereist.

We zien hulpverlening niet als een passieve daad, maar als een middel tot bekrachtiging, vorming en collectieve autonomie.

Sluit je aan bij ons verhaal

We nodigen je uit om met ons mee te lopen. Omdat we niet langer willen dat toekomstige generaties veroordeeld zijn tot verwaarlozing.

We willen gezondheid die omarmt, onderwijs dat wakker schudt, welzijn dat niemand uitsluit. We willen meer waardigheid voor elke vergeten gemeenschap.

Samen kunnen we het. Met meer onderwijs, meer gezondheid, meer sociale rechtvaardigheid en meer menselijkheid bouwen we aan de toekomst die onze kinderen verdienen.

Doe mee. Het is geen liefdadigheid: het is gerechtigheid.

“Een geschiedenis die begon te midden van de gemeenschappen en vandaag de dag vanuit Berlijn bruggen blijft slaan naar de wereld.”

Institutionele handtekening en accreditatie

Evenementen

Cultureel Integratiefestival

Cultureel Centrum Berlijn,
Alexanderpl. 4, 10178 Berlijn, Duitsland

Cultureel Integratiefestival

Vrijwilligerswerk met een ziel: waar solidariteit

verandert in aanwezigheid

Een eerbetoon aan iedereen die zijn tijd omzette in hoop en toewijding in waardigheid. Dank aan elk gezicht, elk gebaar, elke stap gezet uit liefde voor de gemeenschap.

Hier waren geen beloften: er was toewijding.

Hier was geen protocol: er was menselijkheid.

Waar hoop ontstaat:
onze toewijding in elke hoek

Elk beeld dat je hier ziet is meer dan een verslag van activiteiten: het is een levend getuigenis van herstelde waardigheid, uitgestoken handen en een heropgebouwde gemeenschap.

Van de meest vergeten wijken van Tijuana, Mexico, tot de gezichten getekend door ballingschap en verwaarlozing: ons werk was meer dan hulp, het was een menselijke ontmoeting.

Waar scholen ontbraken, boden we workshops aan.

Waar pijn stilte was, brachten we een luisterend oor.

Waar gezondheid een voorrecht was, bouwden we aan preventie.

Waar instellingen niet kwamen, kwamen wij: met vrijwilligerswerk, met empathie, met actie.

We gaven geen aalmoezen. We boden menselijkheid.

We klopten aan bij deuren in elke wijk en openden ruimtes voor onderwijs, emotionele begeleiding, preventie en integrale zorg.

We vroegen niet naar geloof, nationaliteit of status. We stelden slechts één vraag: "Wat heb je nodig?" En samen antwoordden we: met toewijding, met gemeenschap.

We steunden alleenstaande moeders, kinderen met leerproblemen, gedeporteerde dakloze migranten en uitgeputte leerkrachten die door het systeem in de steek waren gelaten.

We bouwden bruggen waar voorheen alleen verwaarlozing was.

En dit alles was mogelijk dankzij vrijwilligers die hun tijd, hun hart en hun overtuigingen gaven, zonder er iets voor terug te vragen.

Hier waren geen loze woorden. Er waren daden.

Hier waren geen verkiezingsbeloften. Er was echte aanwezigheid.

Dit werk, ontstaan in Tijuana, Mexico, is vandaag een zaadje in Berlijn en een model voor de wereld.

Waar verwaarlozing is, moet een antwoord zijn.

Waar uitsluiting is, moet gerechtigheid zijn.

Waar vergetelheid dreigt, moeten wij de herinnering zijn.

Dank aan elk persoon, elk gezicht, elk verhaal dat deze weg mogelijk heeft gemaakt.

We gaan vooruit — en zaaien toekomst.

Met gezondheid. Met onderwijs. Met waardigheid.

HTML;